اعتراض مسالمت آمیز یا اغتشاش

اعتراض در هر جامعه‌ای می‌تواند نشانه‌ای از پویایی اجتماعی و مطالبه‌گری مردم باشد. اما هنگامی که اعتراضات از مسیر قانونی و مدنی خارج شده و به آشوب و اغتشاش تبدیل می‌شوند، دیگر نمی‌توان آن را صرفاً یک حرکت مردمی دانست.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «ندای تفرش»؛ اعتراض در هر جامعه‌ای می‌تواند نشانه‌ای از پویایی اجتماعی و مطالبه‌گری مردم باشد. اما هنگامی که اعتراضات از مسیر قانونی و مدنی خارج شده و به آشوب و اغتشاش تبدیل می‌شوند، دیگر نمی‌توان آن را صرفاً یک حرکت مردمی دانست.
بین اعتراض و اغتشاش یک مرز باریکی وجود دارد که هم مردم و هم مسئولان باید محافظت کنند که این تجمعات به آشوب کشیده نشود؛ چرا که هزینه این آشوب را خود مردم پرداخت می‌کنند.

قانون اساسی ایران چه نگاهی به اعتراضات مردمی دارد؟

طبق اصل ۲۷ قانون اساسی، «تشکیل اجتماعات و راهپیمایی‌ها، بدون حمل سلاح، به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است.» افراد و جمعیت‌ها می‌توانند و حق دارند که سخن خود و مطالبه‌خود را در اجتماعات مختلف و راهپیمایی‌ها بیان کنند. حکومت هم موظف است که امنیت این راهپیمایی‌ها را تامین کند. به موجب بند ۷ از اصل سوم قانون اساسی، تامین آزادی‌های سیاسی و اجتماعی از وظایف حکومت است. در این بند، کلمه «تأمین» به معنی فراهم کردن نیست بلکه ایجاد امنیت، به‌معنای دقیق کلمه «تأمین» به‌کار رفته است. بنابراین حکومت موظف است که برای راهپیمایی‌های مردم ایجاد امنیت کند.

چگونگی تبدیل اعتراض مردمی مسالمت آمیز به اغتشاش و ویرانگری:

۱-عدم پاسخگویی مناسب و به هنگام، مسولین به نیاز ها و خواسته های مشروع مردمی
۲-مواجهه نامناسب و غیر اصولی مسولین انتظامی و امنیتی با تجمعات
۳-دخالت هیجانی و بدون اطلاع سلبیریتی ها و گاها با برنامه ریزی قبلی به تجمعات و افزایش خشونت و هیجانات تجمعات و به انحراف کشیدن آن
۴-تشویش اذهان عمومی به وسیله رسانه ها و فضای مجازی که پشت پرده آنان دشمنان جمهوری اسلامی می باشد.

شاخصه های یک اعتراض مسالمت آمیز چیست؟

۱-بدون حمل سلاح باشد
۲-توهین به فرد یا حزب خاصی نباشد
۳-علیه اسلام و جمهوریت و قانون اساسی کشور نباشد
۴-موضوع اعتراض مشروع و قانونی باشد
۵-از قبل به مسولین امنیتی و انتظامی اطلاع داده شده باشد.
۶-از بین تجمع کنندگان افرادی تعیین شود جهت برقراری نظم تجمع
۷-به ارزش ها و نماد های ملی کشور توهین نشود.


با تمام این تفاسیر در شهرستان تفرش در ۱۸ دی ۱۴۰۴ اعتراضاتی شکل گرفت که تجمع کنندگان مسیری را طی کردند اما به گفته شاهدان در این میان شعارهای ساختارشکنانه نیز سرداده شد.

در این میان معترضان در میدان آزادی اقداماتی را انجام دادند که هم خلاف قوانین بوده است و هم باعث خساراتی به بخش‌هایی از شهر شده است.

معترضان درب و سردر فرمانداری را شکستند و در اقدامی عجیب‌تر پنجره‌های نگهبانی فرمانداری را شکستند.

قبل از تخریب
بعد از تخریب
شیشه‌های نگهبانی فرمانداری شکسته شد که بعد از آن شب پنجره‌ها را محافظ توری نصب کردند

در این میان المان اعزام به جبهه که در میدان آزادی قرار داشت و نمادی از دفاع مقدس و محل اعزام رزمندگان به جبهه بود نیز کند شده بود و تعدادی از چراغ‌های داخل میدان نیز توسط این افراد تخریب شده است.


حال سوال اصلی این است با تخریب این اموال که از بیت‌المال مردم هزینه شده است آیا می‌توان باز هم این افراد را معترض نامید؟

انتهای خبر/

ارسال نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 − 1 =