حجت الاسلام آبگشا در گفتگو با ندای تفرش گفت: امام حسین(ع) در رفتار خانوادگی خود نمونه‌ای کامل از خانواده دوستی، مهرورزی و احترام بودند. یکی از جلوه‌های آشکار این اخلاق، توجه ویژه ایشان به همسرشان «رباب» بود؛ چنان‌که تاریخ نقل می‌کند اتاق مخصوص وی با سلیقه خودش تزیین شده بود و امام با احترام به این انتخاب، در برابر تعجب میهمانان فرمودند: «هر طور که دوست دارد تزیین کند.» همچنین در شعری می‌فرمایند: «من رباب و سکینه را دوست دارم و مال و جانم را فدای آنان می‌کنم.» این علاقه عمیق به همسر و فرزندان، الگویی زنده از خانواده‌داری متعالی است.

وی ادامه داد: تواضع ایشان در برابر مستمندان نیز درس بزرگی برای ماست. روزی که امام در حال حرکت با اسب بودند، گروهی نیازمند در حال خوردن تکه نان از ترس تکبر بزرگان، جسارت همسفره شدن نداشتند، اما امام بی‌درنگ از اسب پیاده شدند و با آنان هم‌غذا شدند. این رفتار برخلاف مدعیان بی‌حوصله‌ای است که از همنشینی با محرومان پرهیز می‌کنند و شکاف طبقاتی را عمیق‌تر می‌سازند.

مدیر حوزه علمیه امام صادق(ع) تفرش تصریح کرد: یکی از ستون‌های اصلی شخصیت امام حسین(ع)، استقامت بی‌نظیر ایشان در مسیر حق بود. در برابر چهره‌های ستمگری چون ابن زیاد و یزید، کوچک‌ترین سستی از خود نشان ندادند و با فریاد تاریخی «هیهات من الذله» به بشریت آموختند که در دفاع از ارزش‌ها باید تا پای جان ایستادگی کرد. این پیام جاودانه، سرمشقی همیشگی برای پایداری در برابر باطل است.

حجت الاسلام آبگشا عنوان کرد: امام(ع) تنها به رشد فردی بسنده نکرده، بلکه تمام اعضای خانواده را در مسیر حق همراه ساختند. حرکت از مدینه به کربلا همراه با زنان و کودکان، نشان‌دهنده این نگرش جامع است که تربیت و روشنگری باید شامل همه عزیزان شود. ایشان باور داشتند که سیروسلوک معنوی تنها ویژه یک فرد نیست، بلکه خانواده نیز باید در این مسیر رشد کند و به بلوغ فکری و اخلاقی برسد.

وی افزود: عزت نفس والای امام حسین(ع) از دیگر ویژگی‌های برجسته ایشان بود. روزی فردی ناآگاه به ایشان گفت: «در تو تکبری هست.» امام در پاسخ فرمودند: «این عزت نفس است، نه تکبر.» سپس به آیه «وَلِلَّهِ ٱلْعِزَّهُ وَلِرَسُولِهِۦ وَلِلْمُؤْمِنِینَ» استناد کردند و توضیح دادند که مؤمن باید کرامت خود را حفظ کند و به هر سخن یا عمل پستی تن ندهد. این نگاه، مرز میان عزت نفس سالم و تکبر نابجا را روشن می‌سازد.

مدیر حوزه علمیه امام صادق(ع) تفرش بیان کرد: حضرت نه تنها عزت نفس خود را پاس می‌داشتند، بلکه کرامت دیگران را نیز گرامی می‌داشتند. حکایت است که فقیری شعری برای امام خواند و ایشان دستور دادند به او پاداشی ارزشمند داده شود. هنگام اهدای جایزه، چنان رفتار کردند که شخص احساس کوچکی و خواری نکند و چهره‌اش از شرمندگی حفظ شود. این رفتار ظریف، نشان‌دهنده تربیت عمیق اخلاقی و احترام به عزت ذات انسانی است.

حجت الاسلام آبگشا خاطرنشان کرد: در نهایت، زندگی امام حسین(ع) چکیده‌ای از اخلاق اسلامی است: مهرورزی در خانواده، تواضع در برابر محرومان، استقامت در راه حق، تربیت جمعی، عزت نفس متعالی و حفظ کرامت دیگران. این آموزه‌ها نه‌تنها برای زمانه خود ایشان، بلکه برای همه اعصار و جوامع، راهنمایی زنده و کارآمد است که می‌تواند روابط انسانی را متحول و جامعه را به سوی تعالی رهنمون سازد.

انتهای خبر/