اگر می‌مرد تأسف داشت

مادر شهید مرتضی ابراهیمی گفت: لیاقتش شهادت بود، اگر می‌مرد برای ما تأسف داشت.

به گزارش ندای تفرش؛ شهید مدافع امنیت “مرتضی ابراهیمی” متولد ۱۳۶۳ و فرمانده گردان امام حسین(ع) ملارد بود که در ناآرامی‌های منطقه ملارد برای ایجاد امنیت در آبان ماه سال ۱۳۹۸ و در محل اغتشاش حضور داشت و توسط چاقوی اشرار به شهادت رسید.

این شهید ۳۵ ساله ساکن شهریار بود که از او در هنگام شهادت دو فرزند ۴۰روزه و ۷ساله به‌یادگار مانده است.

مادر شهید مرتضی ابراهیمی از خصوصیات اخلاقی فرزندش می‌گوید: از بچگی در هیأت امام حسین بزرگ شد، شوخ‌طبع بود و با همه شوخی می‌کرد، بگو و بخند زیادی داشت، دل هیچ کس را نشکست. هیچ کس از او بدی ندید و همه وقتی خبر شهادتش را می‌شنوند ناراحت می‌شوند. خدا را شکر که به بالاترین درجه‌ای که می‌توانست یعنی شهادت رسید. لیاقتش شهادت بود، اگر می‌مرد برای ما تأسف داشت، نوکر و مداح امام حسین(ع) بود، همیشه در هیأت برای امام حسین(ع) می‌خواند، نمی‌دانم امسال چه‌چیزی و چگونه خواند که عین علی اکبر امام حسین(ع) به شهادت رسید و او را اِربا اِربا کردند.

او ادامه می‌دهد: عازم سوریه بود که گفته بودند “جا پر شده، برگردید و بار دیگر اعزام شوید.”، عاشق حضور در میدان سوریه بود، اما در تهران شهید شد فرمانده گردان بود، با سربازانش که داشتند در منطقه گشت می‌زدند، سربازان گفتند “شما جلو نروید و در منطقه بمانید”، اما او گفته “من جلوتر می‌روم تا اگر خطری باشد من با آن مواجه شوم.”، جانش را در دستش گرفت و رفت تا سربازانش به خطر نیفتند، شجاع بود و راضی نبود به پای کسی سنگ بخورد.

رابطه مرتضی با شهدای مدافع حرم خیلی خوب بود با شهید صدرزاده و آژند و ابیاری اهل یک هیأت بودند و در هیأت با هم دوست شده بودند، همیشه می‌گفت “مامان، دعا کن برایم. من از رفقایم عقب مانده‌ام. آن‌ها همه شهید شدند. مصطفی و محمد رفتند اما من مانده‌ام”. در نهایت هم به دوستان شهیدش پیوست.

انتهای پیام/

ارسال نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهارده − 4 =